جاودان: خبر، تحلیل و دیدگاه

Mon05212012

Last update12:04:26

Back دیدگاه و تحليل نظام سیاسی پارلمانی

نظام سیاسی پارلمانی

  • PDF

شایسته گفتن است که پس از جنگ دوم جهانی (1945م ) وسقوط  فاشیزم  هتلری در اروپای غربی ودیگر ممالک، شکل  دموکراسی لیبرال  و مردمسالاری یعنی نظام سیاسی پارلمانی جایگزین تمرکز های خونین نظامی و تمامیت خواه شد.

ودرین دهۀ گذار ودیگرگونی کیفی اشکال شعور وآگاهی اجتماعی ؛  دیکتاتوریهای مطلق گرای  : اسپانیا، پورتگال، یونان، چلی، ارجنتاین، و اروگواه  ــ راه دموکراسی لیبرال  ونظام سیاسی پارلمانی  را درپیش گرفتند.

حزب دموکرات خراسان با آموزش عینی ازمؤلفه های سازندگی زیرساخت حاکمیت قانون در جوامع غرب صنعتی و جهان، و بویژه آگاهی علمی از تجارب نظام سیاسی پارلمانی شبه فدرال در آلمان ؛ تحقق ارزشهای دموکراسی را یکی از راهبردسیاسی  برخورد درتأمین ثبات و امنیت ورفاه حیات اجتماعی در کشور ما میداند.

درساختار نظام سیاسی پارلمانی ( حاکمیت قانون  ) صرف مردم در عرصه سیاست نیروی دائمی اندوبس.

نظام سیاسی پارلمانی یعنی جامعه خوب در حال عمل ؛ به بیان علمیِ ادعای برحق مردم به قدرت وحاکمیت راهیابی ودسترسی به ارزشهای بنیادیی برحق  « راه مساوی » برای اعمال مشروع ومسؤولانۀ آن میباشد.  ورهبران سیاسی با پیشکش نمودن برنامه های سیاسی سازندگی خویش مبتنی بر تأمین عدالت اجتماعی، حقوق وآزادی های شهروندی  به مقصد کسب حیثیت واعتبارنامه معنوی، وارد میدان مبارزۀ  صلح آمیز میشوند.

حزب دموکرات خراسان به این باور است  که رهبری توده ها دارای ارزشهای ست که در آن عقل وتعادل حقوق شهروندی جاگرفته است. این ارزش ماهوی دموکراسی وحاکمیت قانون است که تساوی حقوق انسان وآزادی اورا درامان خود حفاظت میکند و راه های سوء استفاده ازقدرت را مسدود میسازد.

وبه  ویژه فهم وشناخت ارزش « اختیار وآزادی »، شناخت ارزشهای تفاهم، خویشتن داری، مصالحه وسازش انسانی، راه حفظ  ماهیت خود رنگی ملی، خودبوی ملی  خودآگاهی ملی  و خودفرمانی ملی رادرذهن وروان فرد فرد جامعه درامر دفاع از منافع ملی کشورتقویت میبخشد. 

فهم تکامل نگر حزب ما  از جامعه و خواست  شهروندان میهن ما مبین این میل است که از تک روی سیاسی و گروهی و تباری، از جنس نفرت وجنگ فاصله بگیریم وهستۀ سیاست دموکراتیک را با الهام گیری از ندای صلح وبرادری وبرابری حقوقی در فضای آزاد ودموکراتیک بدون هراس از راه صندوق رای یکی بدانیم. همین انتخابات شفاف، دست نخورده، حق رأی برای عامه در بطن دموکراسی ( نظام سیاسی پارلمانی ) جای دارد.

بقول  آبراهام لینکلن رئیس جمهور امریکا  در سال 1861 مــــــیلادی که گفته بــــــود: " بزرگترین وظیفۀ جمهوری امریکا این نکته به جهان بوده که آنهایی که بتوانند انتخابات منصفانه برگزار کنند میتوانند شورش را هم بخوابانند ؛ که ورق های رأی جانشینی برحق. وصلح آمیز برای گلوله است ؛ ووقتی ورق های رأی منصفانه وقانوناًً اعلام تصمیم کرده اند رجعت به گلوله جاذبه ای ندارد. "

حزب دموکرات خراسان، شورای ملی منتخب نیرومند را قلب دموکراسی میداند وآنرا مرکز اصلی کنترول فعالیت های دولت می شناسد. و از سیستم نظام سیاسی پارلمانی و نظام چند حزبی در افغانستان که مکمل یکدیگر می باشند حمایت و پشتیبانی می کند.

در سیستم نظام سیاسی پارلمانی پس از انجام انتخابات و مشخص شدن پیروز سیاسی از یک حزب ویا ائتلاف احزاب در انتخابات، که بتواند اکثریت کرسی هــــــای مجلس را بدست آورد، رئیس دولت ( نخست وزیر ) ازسوی پارلمان انتخاب می شوند.

برتری پارلمان بمثابه هستۀ نظام حکومتی بر قوه اجرائیه در این است که نخست وزیر باید عضوپارلمان باشد واکثراعضای هیئت دولت خود را از میان وکلای مجلس انتخاب کند وکابینه اش  از پارلمان رأی اعتماد کسب نماید.

پارلمان عالی ترین ارگان تقنینی حکومت است صدراعظم منتخب  و هیئت وزیران در برابر آن پاسخگو هستند. با این اصل دولت نتیجه اعتماد مردم بوده و قدرت ملت توسط نمایند گان مردم اعمــــال وتمثیل می شود. 

عنصر اساسی در نظام سیاسی پارلمانی براصل تفکیک قوا سه گانه در تعادل متوازن  قدرت متجلی میگردد. 

در نظام سیاسی پارلمانی، مجلس نمایندکان  منتخب مردم، هم قانون گذار است. وهم نهاد های دولتی را برای امور اجرایی سازمان میدهد وبر چگونگی کارکرد های آنها نظارت مینماید. وظیفۀ تصویب قراردادهای راهبردی سیاسی بین المللی وبودجه عمومی کشور نیز برعهده مجلس نمایندکان می باشد   و از برقراری یک سیستم نا متوازن حقوقی ایکه مجدداً بر فراز مردم بپا خاسته قرار گیرد وحق مشارکت مردم در قدرت و حاکمیت را محدود نماید و آنان را تبدیل به تماشاچیان ناتوان صحنه سیاست کند، جلوگیری می کند.

ح. د . خ. از وجود تفاوت عمیق منابع وداشته های طبیعی ولایات وبکاربرد این منابع اقتصادی برای یک رشد  متوازن حیات اجتماعی که جواب گوی انکشاف همه جانبه کشورورجحان مصالح ملی میباشد  آگاهی لازم دارد. با این ایقان   وانتخابی بودن رؤسایی ولایات، شهرستانها  وعلاقه داریها، وشوراهای نواحی ارگان های قدرت محلی  وادارۀ دولتی درساختار سیستم نظام سیاسی پارلمانی شبه فدرال را از الویت های وظایف سیاسی « اصول مرامی »  خودبشمار می آورد.

انتخابی بودن ارگان های قدرت در سراسر کشور برای شهروندان افغانستان فرصت مشاركت و نظارت را ايجاد میکند.

در چنین شرایط باز و آزاد شهروندان ما می ‌توانند با نمايندگان منتخب خود در شورای هر بخش  ودراجتماعات شهروندی سخن گویند، بر بودجۀ بخش نظارت داشته باشند و يا دربارۀ طرح‌های ساختمانی، ساخت جاده‌های محلی و پل ها، تأمين برق و آب و گاز، سیاست حفظ محیط زیست وسرسبزی و طرح‌های اداره مدارس، تیاتر ها، موزه ها، فرهنگستانها،  بیمارستانها، ورزشگاه ها... ووو، بحث كنند.  بیک سخن شهرها و  نواحی، روستا ها و قصبات، اجزای  حيات مشترك سياسی به صورت پويا و زنده به تكامل خود ادامه دهند تا آزادی  و دموكراسی  در كشور و جامعه تداوم  یابد.

این خصیصه ها وده ها معیارهای دموکراتیک، میزان حضور" نظام  مشارکت ورقابت"، محورانتخاب نظام سیاسی پارلمانی وسنگپایه مادی ارزشهای صلح و آزادی و همبستگی ملی را درکشور محبوب ما تشکیل میدهد.

این بود برخی از دید گاهای ما در مورد نظام سیاسی پارلمانی یعنی نظام مشارکت ورقابت ونظام حاکمیت قانون، نظام همبستگی وخود فرمانی ملی.

اما نظامی سیاسی ایکه مورد پسند حامد کرزی و تیمش  قرار دارد ودرسخنرانی اخیر خویش در پارلمان ازآن حمایت سیاسی خود را اِعلام نمود. همین نظام سیاسی مطلقه ای تک محور، شؤونیست و قانون شکن وبی کفایت موجود است که در ده سال حاکمیت اش جز انشقاق ملی، خون و خشونت وقتل و قتال، تروروتولید مواد مخدر،  تقلب وفسق و فساد، تعرض و تعصب، چیز دیگری در برنامه عمل سیاسی خود نداشت و ندارد.

ازینرو تعویض نظام سیاسی مطلقه وتک تبار حامد کرزی، به نظام سیاسی پارلمانی مردم سالار،  راهبرد سیاسی برحقی است که مردم شریف ما از ماهیت صلح آمیز و آزادی پرور آن پشتیبانی همه جانبه می نمایند. که این راهبرد در سالهای 2007 میلادی در مسوده اصول مرامی حزب دموکرات خراسان آشکارا مطرح گردیده است. کنون ما در اینجا قسمتی از آنرا به خوانندگان گرامی تقدیم مینمایم. ودر صورت خواست وآگاهی بیشتر به مسوده اصول مرامی حزب دموکرات خراسان در صفحه اول سایت " آریایی " مراجعه فرمائید. 

نظرات 

 
0 #1 عبدالرحیم کوهسار ۱۳۹۰-۱۱-۱۰ ۱۳:۳۴
هم وطن سلامت میدهم بجواب دوست عزیزی در مورد نظام سیاسی کشور ما نظر شخصی خودرا نوشته بودم که در شرایط فعلی نظام ریاستی مناسب میباشد وان هم دلایلی دارد ومن مختصرا یاد اور شده بودم بخاطر اتحاد اتفاق وحدت ملی عدم مداخله دیگران ورفتن کشور ما به مسیر صلح سعادت طرقی پیشرفت ونجات کشتی توفان زده مردم ما از این بحر توفان زا ونجات قافله ازاسیب رهزنان وانهای که چشم طمع به هستی ودارای مردم وکشور ما دارند واز هر طریق ممکن واز کوچک ترین خالیگاه استفاده نموده به تفرقه نفاق در اندازی کینه توزی خشم ورزی در بین هم وطنان باهم برادر ما به همکاری امکاناتی که در بین مردم ما دارند مبادرت می ورزند وهر گز حاضر نخوا هند شد مردم افغانستان خوش بختی سعادت صلح دایمی وحدت ملی را تجربه نمایند این موضع درست است که بی عدالتی بی قا نونی رشوت چور چپا ول دارای عامه ا ستبداد به شکلی از اشکال وجود دارد اما اگر دقیق شویم باز هم ریشه همه نا بسا مانی ها در خارج از افغانستان میباشد باغبان این درخت که ریشه ان در خانه دیگران وتنه شاخه ها میوه تلخ اش در کشورما ونصیب مردم ما میباشد هما ن های هستند که به قدرت ثروت علاقه فرا وان دارند به عناوین مختلف در بین مردما فضای بی اعتمادی را بوجود می اورند از نام سمت قوم قبیله لسان محیط منتقه استفاده نموده هر انچه دل شان خواسته باشد بالا تر از قانون وحفظ حرمت حق دیگران انجام میدهند زمانی این کار را خوبتر میتوانند انجام دهند که در کشورما جنگ تفرقه نفاق باشد هر کس بتواند به اشاره دیگران هر عمل را که خواسته باشد روا یا نا روا با لفازی ودیده درا ای زورگوی وزور گیری انجام دهد وهیچ مرجع نتواند از ان باز پرس قانونی نماید در صورت که فضای صلح بوجود بیاید مداخله در امور کشور ما قطع گردد در ان وقت ودر ان زمان نظام صدارتی یک ضرورت اصلی ونیاز خواست مردم ما خواهد بود قبل از ان زمان نظام پارلمانی نتنها سبب نجات کشور از این حالت خواهد شد بلکه اوضاع به نفع مداخله دیگران از این بد تر خواهد شد دوستانی هم که کشور های دیگری را مثال می اورند که بعد ازختم جنگ سبب پیشرف انها نظام پارلمانی بوده بلی جناب محترم اما این را هم باید درنظر داشت که سیا سیون ونخبگان رهبران همان کشور ها منافع کشورومردم خود را بالا تر از منافع هم سایه ها ودیگران میبینند وبه همسایه های خو دحرمت واحترام قایل هستند نه اینکه منافع مردم خودرا فدای منافع دیگران بسازند بخاطر بدست اوردن قدرت با استفاده از تفرقه نفاق طرف داری از این وان قوم قبیله وتا زمانیکه وحدت ملی صلح دایمی بوجود نیاید هر گز مردم افغانستان روی سعادت وخوشبختی را نخواهد دید واز این حالت نجات نخواهد یافت اما طوریکه دیده میشود روز به روز به یاری خداوند زحمت شبا روزی هم وطنان وطن دوست ومردم دوست ما امید به صلح سعادت وحدت ملی نظم نظام پیشتر میگردد ارزوی روزی را دارم که کشور ما ومردم مااز این حالت فعلی برای همیش نجا ت یابد با اتحاد اتفاق به دور از همه اسباب تفرقه نفاق برادر وار در سایه نظم نظام قانون مقررات عدل عدالت با خاطر اسوده زندگی نمایند واز حق زندگی صلح امیز که خداوند نصیب شان ساخته مستفید گردند با احترام عبدالرحیم کوهسار
 
 
0 #2 توده ای ۱۳۹۰-۱۱-۱۰ ۱۴:۱۴
نویسنده محترم حتما دراروپا زندگی میکنید به قوانین اروپا بلد هستید بخاطر تغیر نا م یک طفل چند ماه را در بر میگیرد اقلا یکسال ان هم اگر دلایل مقنع باشد در صورت که شما جناب عالی علاوه بر تغیر نظام تغیر نام افغانستان را هم خوا هان هستید لطفا بگوید چند سال کار است تا همه مردم قناعت کنند تا نام ان به خراسان تبدیل گردد این هم به گمان است که بری یانبری باز چه دردی را تغیر نام افغانستان دوا میکند اصطلاح عام است دل درو گر نمیشود داس را در کلخ تیز میکند اخر این کلخ تیز کردن ها بخاطر چیست بهتر است از بسیار ترح دیزان دادن ها کم کنیم تا مردم به طرف صلح وارامش برود یکی از مفاد پیمان های ستراتیزی با کشور ها همین خواهد بودتا به تزاد تفرقه در اندازی پشتیبانی افراد از این سمت ان گروه خاطمه داده خواهد شد زیرا در کشورهای که با افغا نستان معاهده دوستی می بندند به انسان احترام قایل هستند نه به لسان قوم قبیله اش حتما تاثیر خودرا دارد همه انسان اجتماع وهمه حقوق مساوی داشه باشند قانون ضامن زندگی واسایش دیگران باشد نه اشخا ص افرادی که بنام این ان رهبر بر سر مردم تجارت میکنند واز این را صاحب جاه جلال میگردند بعدا مردم فراموش میشود شکم گرسنه بیکار کنج خیمه ها مغاره کوه ها رهبر دارای شش وظیفه قصر قلعه اخر مردم افغانستان باهم برادر ودر یک خانه زگی میکنند این جفای بزرگ واین تخم نفاق به اشاره دیگران بخاطرتفرقه نفاق بین انها در گزشته ها پاشیده شده حاصل ان همین است که می بینیم بهتر است به طرف زازش مصالحه برویم تا به تفرق وداس به کلخ تیز کردن کام گار باشید- توده ای
 
 
0 #3 راست گو ۱۳۹۰-۱۱-۱۰ ۱۴:۵۱
نمک ناشنا س بیگانه خو -راست گو
 
 
0 #4 لال بادشاه ۱۳۹۰-۱۱-۱۰ ۱۹:۰۰
نه ریاستی, نه پارمانی, صرف و صرف امارت اسلامی
 
 
0 #5 فاروق ۱۳۹۰-۱۱-۱۰ ۲۰:۳۶
نظام ریاستی درکشوری باچنین ساخت و بافت و با چنین عقب ماندگی یک نظام ضد مردمی میباشد، چنانچه در همین ده سال ما تجربه کردیم که نظام ریاستی اساس تمام بدبختیهای کشور بوده و کشور را به بیراهه تا مرز مزدوری پاکستان میبرد. آقای کرزی ازیکطرف که بینهایت در منافع کشور بی تفاوت و بی احساس میباشد و از طرف دیگر مثل مطلق العنان و دیکتاتور ها عمل کرده است. توهین و بیعزتی ایکه دولت در مقابل ولسی جرگه وبیپروائی ایکه در مقابل قانون نشان داد و توهینی راکه بمقام قوه قضائیه روا داشت اصلا" در هیچ کشوری مثال ندارد. آقای کرزی که با لباس دموکراسی از طرف امریکا به این مقام نصب شد این همه نا بسامانیهارا مرتکب شد، فکر کنید اگر شخصی که دشمنی علنی خودرا با دموکراسی اعلان کرده باشد به این مسند بنشیند، چه بلائی بر سر مردم بیچاره افغانستان خواهد آمد. بنأ" نظام پارلمانی طوریکه از طرف نویسنده محترم همه خوب توضیح گردیده است در شرایط موجود افغانستان یک نظام به صدها مرتبه بهتر از نظام ریاستی میباشد. اینکه آقای کرزی با این نظام ناکام تأکید کرد، مسخره بودن خودرا و اصلاح ناپذیری خودرا بمردم افغانستان ثابت نمود.
 

اضافه کردن نظر