به گزارش جاودان به نقل از روزنامه ماندگار، روسیه در بدل همکاری با امریکا و ناتو در قضیه‌ی افغانستان، خواستار سهیم شدن در تصمیماتی شده است که در رابطه به منطقه و افغانستان گرفته می‌شود. این موضع روسیه زمانی اعلام می‌شود که عملاً مسیر تدارکاتی ناتو از طریق پاکستان پس از به وجود آمدن تنش‌های اخیر در مناسبات این کشور با غرب، بسته شده و پاکستان با تحریم کنفرانس بن دوم، تلاش کرد کشورهای غربی را تحت فشار قرار دهد.

در همین حال، مواضع روسیه هم در قبال مسایل منطقه در کنفرانس بن دوم سخت‌گیرانه به نظر رسید و این کشور امریکا و غرب را در برنامه‌های‌شان در عرصه‌ي ثبات و امنیتِ افغانستان ناکام خواند.

این وضعیت با توجه به نیاز ناتو و امریکا به یافتن جایگزین مسير تدارکاتی برای خويش، آنها را ناگزیر می‌کند که در مناسبات خود با اين كشور از احتیاط بیشتری استفاده کنند،

به ویژه این‌که روسیه در بحران انتخاباتی این کشور از دخالت‌های امریکا انتقاد کرده است. به باور مقام‌های روسی، امریکا نقش مخربی در انتخابات پارلمانی روسیه بازی کرده و تلاش ورزیده که این کشور را وارد یک بحران جدی داخلی کند. و به همین دلیل حالا روس‌ها می‌کوشند آن را در یک جای دیگر تلافی کنند و این جای دیگر، می‌تواند قضیه‌ی افغانستان باشد.

روس‌ها از حضور نظامی امریکا در منطقه به شدت نگران اند و از چند سال به این سو تلاش می‌کنند که متحدانی در منطقه برای خود دست‌وپا کنند.

از سوی دیگر، امریکا و غرب هم عرصه را برای روسیه چنان تنگ کرده‌اند که این کشور عملاً به محاصره‌ی آنها درآمده است. این وضعیت سبب می‌شود که فشارها بر افغانستان از چند سو افزاش پیدا کند. نخستین فشار بدون شک به دلیل هم‌مرز بودن کشور با پاکستان از سوی این کشور است که همواره به عنوان پاشنه‌ی آشیل وضعیت امنیتی افغانستان پنداشته می‌شود.

پاکستانی‌ها به دلیل در دست داشتن مهار و اختیار گروه‌های شورشی، هر از گاهی که مناسبات‌شان با غرب و امریکا به سردی گرایيده، به جنگ نیابتی در افغانستان آغاز کرده‌اند.

پاکستانی‌ها عمدتاً این جنگ را به چند دلیل به نفع خود ارزیابی می‌کنند. در گام اول این‌که جنگ نیابتی پاکستان در افغانستان سبب می‌شود که این کشور به عنوان مسیر اصلی صلح شناخته شود و در گام دوم این کشور هم‌چنان به عنوان ژاندارم منطقه باقی بماند و در گام سوم بتواند به امتیازگیری‌های مالی و تسلیحاتی از امریکا ادامه دهد.

با وجود اینکه ماه‌ها از سردی مناسبات امریکا با پاکستان می‌گذرد، ولی تا اکنون هیچ اقدام پیش‌گیرانه و جدی از سوی این کشور در قبال پاکستان صورت نگرفته است.

حوادث خونین محرم در کابل و مزار شریف نشان داد که گروه‌های تندرو مذهبی پاکستان، چقدر می‌توانند به حال منطقه خطرناک ثابت شوند. ریشه‌ی این حوادث دقیقاً در آن سوی مرزهاست و تا زمانی که پاکستان به عنوان معضل اصلی وخامت اوضاع منطقه شناخته نشود، این وضعیت هم‌چنان ادامه پیدا خواهد کرد.

اگر امریکایی‌ها نتوانند در مدیریت منطقه‌ای خود، بازنگری‌هایي را انجام دهند و پاکستان را از ادامه‌ی سیاست‌هایش منصرف سازند، بدون تردید منطقه دچار بحران جدی امنیتی خواهد شد؛ به وي‍ژه این‌که روسیه نیز از وضعیت راضی نیست و احتمال وارد شدن این کشور به بازی منطقه‌ای در حد بالایی وجود دارد.

از طرف دیگر، دیپلماسی دولت افغانستان هم دچار نوسانات شدید است و با وزش کمترین نسیمی، می‌تواند به چپ و یا راست گرایش پیدا کند. افغانستان در ظرف یک دهه نتوانست هم‌پیمانان جدی در منطقه بیابد و این مسأله می‌تواند بسیار نگران‌کننده باشد.

برخی کشورهای منطقه دم از همکاری با افغانستان می‌زنند، اما در عمل از دیپلماسی افغان‌ها کاملا گیچ شده اند. روسیه نيز جزء همین کشورها می‌تواند باشد که هنوز نقش خود را در معادلات منطقه‌ايِ مرتبط با اوضاع افغانستان، به دلیل پریشان‌گویی‌های مقام‌های افغان در نیافته است.

روسیه در تلاش تأمين امنیت و ثبات خود است، ولی هنوز به اطمینان‌های لازم از سوی غرب و امریکا دست پیدا نکرده و به همین دلیل می‌تواند به جای کمک به برگشت صلح و امنیت به منطقه، در بی‌ثباتی آن نقش بازی کند. ولی آن‌گونه که شواهد نشان می‌دهند، امریکا و ناتو به آسانی خواهان دادن فرصت به روسیه نیستند و می‌خواهند این کشور هم‌چنان درحاشیه باقی بماند.

اما نگرانی عمده این‌جاست که زیان اصلی این مناسبات، متوجه وضعیت افغانستان است و تا زمانی که در سیاست‌های دولت تغییری وارد نشود و دولت افغانستان نتواند در روابطش با قدرت‌ها توازن را حفظ کند، بدون شک در روی همین پاشنه خواهد چرخید و هیچ امیدی به بهبود اوضاع نخواهد بود.