ain jabha ha ba dard nmikhora farda baz bri karzi rai midhand amthan khod ra dadand

اصول عمومی همین است که دوطرف منازعه باید یکدیگر خودرا بشناسند. علل و انگیزه های بروز تشنج را شناسائی نموده وبا اصول وموازین رایج ملی و بین المللی آنرا تحلیل و ارزیابی نموده و در راه حل عادلانه آن بتوافق برسند. اگر ازین نگاه دیده شود معلوم میشود که در واقعیت امر هیچ چیز منطقی وجود ندارد که سبب تشنج باشد. اما طوریکه اظهرالمنالشمس است همانا مداخله بد خواهانه پاکستان در امور افغانستان میباشد که سبب تشنج و مصیبتهای بی پایان شده است. این پاکستان است که طالبان وگلبالدین را به اجیری گرفته و توسط آنها به افغانستان مصیبت آفریده است. این خود نشان میدهد که دفتر جداگانه برای اجیر و آلۀ دست، هیچ موثریت و مفیدیت را در قبال ندارد ونخواهد داشت. اینکه برای طالبان دفتر جداگانه در نظر گرفته شده معنی اش اینست که این سر گردانی بیحاصل باز هم تکرار میشود. من تأسف میکنم که جبه ملی تازه تشکیل شده لباس دولت را به تن میکند و طالبان اجیر را طرف مقابل بحساب می آورد. در حالیکه هر عقل سلیم میداند که اجیر صلاجیت فیصله و توافق را ندارد. و اینرا هم دیدیم که استخبارات پاکستان در همکاری پشت پرده با استخبارات انگلیس به موفقیتهای چشم گیری نایل شد. که امریکا و ناتو که اولین قدرت و سر دمدار جهان اند ابلیسانه به شکوه و زاری پرداختند و طالبان این مشت اجیر و انگشت شمار راهیولای جنگ معرفی کردند. روحانی پاکدل افغانستان حضرت صبغت الله مجددی بار ها در محافل و مجالس رسمی با جرئت و متانت طالبانرا اجیر استخبارات پاکستان معرفی کرده است و ابراز عقیده کرده است که اگر مداخله استخبارات پاکستان قطع شود در افغانستان جنگی وجود نخواهد داشت. یعنی طرف مقابل باز هم پاکستان است. یک چیز واضح میباشد که رفتن در آدرس غلط انسانرا بمنزلگاه غلط میرساند. که جز سرگردانی چیزی را بدست نمیدهد. جای تأثر این است که جبه ملی تازه ایجاد شده خودرا در بازی نافرجام با چشم پوشی از حقایق واضح شریک ساخته و تقریبا" میخواهد بدول دولت برقصد. هیچ کس نمیدتواند در مورد حل منازعات نقش سازنده مذاکره را رد نماید. اما مذاکره با طرف مقابل باید باشد. که طرف مقابل همانا پاکستان با آدرس دقیق یعنی اسلام آباد میباشد.

رکیب ارتش ملی افغانستان، ۴۴ در صد پشتون، ۲۵ درصد تاجک، ۱۰ در صد هزاره، ۸ درصد ازبک و ۱۳ درصد هم سایر اقوام افغانستان. حال سوال اصلی که مطرح میشود اینست که، مبنای این درصدیها را در کشوری همچو افغانستان که سرحدات مشخص (سرحدات شرقی و جنوب شرقی) ندارد، نفوس شماری صورت نگرفته( به جز از یک و دوبار نفوس شماری دروغین) و ملتی هم وجود ندارد چیست؟ چند صده است که برنامه شوم اکثریت و اقلیت،پشتو و فارسی در افغانستان ادامه داشته است که همه شاید نتیجه اش استیم که جز از بدبختی، عقب ماندگی، تبعیض و...چیزی دیگری نبوده است، اما با وجود درک حقایق که این کشور سرزمین اقلیت ها است، هنوز هم کوشش میشود که هویت همه مردم افغانستان قومی جلوه داده شود. افسوس.

Khaile jaleb ast ast waqte megen 44 dar sad afg pashton ast. Dorost ast qabul daram . wale bayat beget waqiat ra k az 44 dar sad 22 dar sad mazadore(I.S.I) ast wa 22 degesh (C.I.A) magam hich waqt arami melate afg ra na khordam bakhate male donya ham name afg ra bat kardan wa ham name eslam ra. Wa mard haei azadi kha ra tawasote arbab haei shayatine khod shahid sakhtan . Wa emroz 44 dar sad khod hesab mekonan. Yak dar sad hendo darem aqalan ehterame afg wa mardome afg ra daram hami k khak forosh nestan. Ma ba. eftekhar bareshan megam hamwatan. Hich khejalat na mekashen . Motasefam

زور قالب ندارد . هر آنچیکه از مقامات ذیصلاح کشور های خارج دستور و اصدار شود قابل تحمل و قبول است . نه کرزی صلاحیت حکومت خویش را و نه دیگران حق اعتراض را دارند . هرکی پا را از گلیم خود بیرون بکشد . جزای آن از قبل تعین شده است .